Persoal de Vestas Eólica secunda este venres unha nova xornada de folga, a sexta neste mes de marzo, en demanda dun convenio colectivo digno que “non supoña un retroceso dos dereitos e seguir perdendo poder adquisitivo”.
Diso informou a CIG nun comunicado, no que explica que, con motivo da folga, os traballadores e traballadoras tamén realizan unha concentración ante as instalacións de Norvento, en Lugo.
O sindicato nacionalista asegura que Vestas, dedicada á fabricación e mantemento de turbinas eólicas –propias e doutras marcas como Gamesa ou Suzlon– emprega a miles de persoas no Estado español.
Con todo, denuncia que a empresa “se nega a negociar de forma efectiva co persoal”. A CIG explica que o pasado martes, a mesa de negociación pechouse sen acordo, o que desencadeou na aplicación a outros territorios da folga iniciada o 10 de marzo en Galicia.
Desde entón, conforme indica, os traballadores de Vestas –a quen se sumaron os de Asturias– están a secundar de forma masiva paros cada luns e venres de marzo.
A representación da CIG critica que, lonxe de buscar solucións e abrir “un diálogo real”, Vestas aférrase á súa postura inicial, rexeita as alternativas formuladas polos sindicatos e, ademais, “presiona coa ameaza de ir a convenios provinciais se o persoal non acepta as súas condicións”.
Ao tempo, a central nacionalista sostén que a empresa ofrece acordos individuais a algunhas persoas ““baixo condicións dubidosas e a custo mínimo, asegurando dispoñibilidade a clientes como Iberdrola, Naturgy ou Enel,” pero “sacrificando os dereitos dos que sosteñen a actividade diaria: persoal técnico, especialista, persoal e de campo e de oficinas”.
A este respecto, os delegados da CIG sinalan que o único que se demanda é “un convenio xusto que beneficie a ambas as partes, non un convenio de mínimos que prexudique ao persoal”. Ademais, atribuíron a extensión das mobilizacións a esta falta de vontade negociadora da dirección, á que acusan de bloquear unha saída ao conflito.
“Os traballadores e as traballadoras de Vestas non só contribuímos a unha transición enerxética, senón que merecemos condicións dignas para seguir facéndoo”, defenden.
